Als ik op maandagochtend mijn klas binnenkom is het gelijk weer een drukke bedoening.
Mijn klas begint met stageles op maandagochtend wat inhoudt dat er belangrijke zaken rondom stage met de leerlingen worden doorgenomen door de stagedocent. Ik ben blij om te horen dat de meeste leerlingen inmiddels een stageplek hebben gevonden of in ieder geval in gesprek zijn. Voor de leerlingen bij wie dit niet geldt, betekent dit dat er werk aan de winkel is.
Na deze stageles check ik even met de leerlingen in. Ik wil weten hoe ze erbij zitten, dus ik besluit ze te vragen hoe hun weekend was. ‘Ja goed hoor! Veel geslapen, lekker gegamet!’ Er zijn niet heel veel bijzonderheden. Een van de leerlingen vraagt hoe mijn weekend is geweest. Ik vertel ze dat ik naar een festival ben geweest in Groningen en dat ik hier onder andere Frenna, Sef en Jason Derulo heb gezien. ‘Dus u bent nog een beetje moe?’, reageert een van mijn leerlingen. Ik leg uit dat ik dat inderdaad wel ben en dat ook de treinreis naar Groningen best vermoeiend was. Opeens roept een van mijn leerlingen door de klas. ‘Oh geeft niet hoor! Ik ben ook moe, ik heb dit weekend ook weer eens teveel gezopen!’ Waarop een ander reageert: ‘Nou mevrouw, ik ga het u vast vertellen, ik merk dat ik nogal druk ben, ik ben mijn medicatie vergeten en heb ook niks bij me!’ Dit gaat leuk worden, denk ik bij mezelf. ‘Mevrouw, mag ik nog wat vragen?’ hoor ik vanuit de klas. Ik knik, waarop de leerling reageert met: ‘Wat doet u eigenlijk met oud en nieuw? Want ik dacht, het is misschien wel gezellig als ik wat vuurwerk voor u af kom steken.’ Het is grappig om te zien dat de leerlingen mij al best wel een beetje kennen, want er komt al snel de reactie: ‘Vriend! Wat heeft mevrouw nou gezegd?! Vorige week vertelde ze nog dat ze niet houdt van plannen en het liefst spontaan afspreekt, en dan ga jij haar vragen wat ze met oud en nieuw gaat doen!’ Ik moet hier heel hard om lachen, deze leerling heeft namelijk helemaal gelijk. Daarna besluit ik dan echt de dag met ze te starten.
Om alles in de klas goed te laten verlopen, vind ik het belangrijk dat mijn leerlingen mij altijd kunnen bereiken. Ik heb mijn zakelijke nummer in mijn telefoon weer ingeschakeld en vertel de leerlingen dat ze mij een whatsapp bericht moeten sturen met hun naam. Mochten ze dan iets aan mij willen vragen, of mocht er iets zijn op stage, dan kunnen ze gemakkelijk met mij communiceren. De opdracht om mij een bericht te sturen met hun naam, verloopt niet geheel vlekkeloos. De berichtjes met de volgende teksten: ‘Jooooo’, ‘Hallo met…. ❤️❤️❤️’, ‘Halloehhh’, ‘Yooooo bro’, en ‘Gutentag Frau, ich bin….’ stromen binnen. Maar een enkeling stuurt alleen zijn naam en weer een ander stuurt een sticker van zijn gezicht. Ik besluit hier even niks van te zeggen, maar ik moet hier in mezelf keihard om lachen.
Aan het eind van maandagmiddag komt een van de leerlingen naar me toe en geeft me een hand voor hij naar huis gaat: ‘Mevrouw, ik vind u wel echt een soldaat hoor! We zijn namelijk best wel druk!’
Op dinsdagochtend is mijn groep gelukkig een stuk rustiger. De leerling die gisteren zijn medicatie was vergeten, komt me trots vertellen dat hij het nu wel heeft ingenomen. Ook heeft hij zelfs een strip medicatie meegenomen voor op school, voor als hij het wel zou vergeten.
Ik besluit nog even met de leerlingen af te stemmen over het whatsapp gebruik. Ook benoem ik dat het natuurlijk best raar is om tegen je docent te zeggen: ‘Yooooo bro’ en dat je ook niet kan zeggen ‘Hallo met….’ Je bent namelijk niet aan het bellen. Ze kunnen hier gelukkig zelf ook wel om lachen en begrijpen het wel. Met de klas maak ik een appgroep aan, met duidelijke afspraken.
Als ik ‘s middags thuis ben, zie ik twee berichtjes binnenkomen: ‘Hallooo me vader zegt dat de 16de wel goed uitkomt.’ Het is toch fijn dat de leerlingen zelf regelen wanneer zij graag een startgesprek willen inplannen met hun ouders erbij.
Het andere bericht is een videobericht van een leerling die heel graag aan de slag wil als nagelstyliste. Ze volgt een cursus om Biab nagels te zetten en vertelt enthousiast: ‘Mevrouw, kijk eens? Ik ben echt trots op mezelf! Deze nagels zijn al heel goed gelukt, en deze had nog wat beter gekund!’ Ik stuur haar een berichtje terug dat ik trots op haar ben en dat ik graag maandag even met haar verder klets.
Wordt vervolgd!
