Het is herfstvakantie geweest en gisteren ben ik weer begonnen met werken. Toch is het in de vakantie niet geheel stil geweest in de groepsapp van mijn klas en was er eigenlijk best wel wat contact.
Voor de vakantie had ik met mijn klas de ‘deal’ gesloten dat wanneer ze mij tegen zouden komen bij de snackbar om de hoek bij mijn huis, ik deze leerling zou trakteren op een gratis patatje.
Geloof het of niet, maar de leerlingen in mijn klas delen met mij mijn postcode. Het is net of ik om die reden geselecteerd ben voor deze klas 😉 Ze wonen letterlijk in een straal van een paar honderd meter om mijn huis heen. (Op een paar na dan).
Als ik in de vakantie in de binnenstad van Den Haag loop, kom ik een van mijn leerlingen tegen. ‘Hoe dan?!’ hoor ik, als we opeens oog in oog met elkaar staan. ‘Dat kan ik ook aan jou vragen…’ zeg ik. ‘Bent u lekker aan het genieten van uw vakantie? Ik vind het leuk om u te zien…’ ‘Dat is lief!’ zeg ik. ‘Ik vind het ook leuk om jou te zien. Wat ga je doen?’ ‘Ik ben onderweg naar de Mac’, zegt hij. Ik loop een klein stukje met hem mee en we kletsen wat. Als ik in de Mac Donalds sta, zegt hij: ‘Een gratis frietje in de Mac telt zeker niet….’ ‘Haha nee!’ zeg ik. Gelukkig kan hij hier om lachen. We maken een selfie, ik groet hem en ga weer verder met mijn rondje door de stad.
Op dinsdag krijg ik een appje van een van mijn leerlingen. ‘Mevrouw, ik ben nu bij die snackbar… telt het ook als ik u bel of als ik u vraag hiernaartoe te komen?’ Ook dat was niet de afspraak. ‘Nee helaas….’ reageer ik. Ook zij stuurt me nog wat appjes en vertelt dat ze aan het zoeken is naar een bijbaantje en een sollicitatie heeft staan.
Op zaterdag besluit ik zelf naar de snackbar te gaan. Eerst doe ik een vooraankondiging dat het vandaag ‘DE’ dag is. In de avond neem ik een filmpje op, waarin ik benoem. ‘Je hebt nu tien minuten om naar de snackbar te komen en je maakt dan kans op een gratis patatje.’
Wanneer ik in de snackbar sta, krijg ik reacties. ‘Mevrouw u denkt echt dat ik nu 36 minuten ga lopen voor een gratis patatje?’ ‘Ah shit ik ben in Rijswijk, dat ga ik niet redden…’ ‘Als ik niet alleen kom, maar met vrienden, krijgen die dan ook?’
Uiteindelijk is niemand op tijd bij de snackbar.
Op maandagochtend na de vakantie krijg ik de vraag: ‘Wie had er nou een gratis patatje gekregen?’ ‘Niemand…’ antwoord ik, ‘Maar het aanbod blijft staan, dus als ik je tegenkom, trakteer ik.’
