Het is zondagavond tien over elf en ik lig net in mijn bed, als ik nog een appje ontvang van een van de meiden uit mijn klas. Ik heb de afspraak met ze dat ze me altijd een berichtje mogen sturen als er wat is. Ik weet dat het laat is, maar besluit het toch te openen. ‘Hey juf mag ik morgen extra naar stage’, staat er geschreven. Ik reageer dat ze geluk heeft dat ik nog wakker ben en dat het me niet heel slim lijkt, want het is toetsweek. En dus moet ook zij morgen een toets maken. ‘Kan ik die niet dinsdag inhalen?’ vraagt ze. ‘Wat is er morgen op je stage dan?’ reageer ik. ‘Ik vind het gewoon leuk.’ Ergens in mijn hoofd twijfel ik, maar ik besluit voet bij stuk te houden. Als er namelijk iemand in mijn klas altijd roept over haar stage dat het niet leuk is en dat ze niks mag doen, is zij het wel. Vervolgens stuur ik: ‘Je moet de volgende keer beter je best doen om me over te halen. Tot morgen!’ Waarop ik als reactie krijg: ‘Okee, jammer, tot morgen! Volgende keer beter!’ ‘Kan je de hele dag tegen mijn hoofd aan kijken’, stuur ik nog na. ‘Haha voor mij is het geen probleem hoor’, krijg ik als laatste reactie. Ik moet hier om lachen, want het was absoluut haar bedoeling om het voor elkaar te krijgen dat ik ja zou zeggen.
De volgende ochtend is ze gewoon op school. Als ze binnenkomt zeg ik: ‘En ben je al blij om me te zien?!’ ‘Ontzettend mevrouw! Zo gezellig om hier weer te zijn!’ en ze geeft me een knuffel. Stiekem denk ik dat ze het liefst eigenlijk wilde uitslapen en dat had inderdaad gekund als ze naar haar stage had gemogen. En zij is niet de enige in mijn klas die graag nog een paar uurtjes extra slaap had willen pakken.
Tijdens het tweede uur valt een van mijn leerlingen in slaap met zijn hoofd op tafel. Ik klop op z’n schouder, maar hij wordt niet wakker. Ik aai hem een beetje over zijn rug, maar hij blijft in diepe slaap. ‘Hij is echt moe mevrouw’, zegt zijn nichtje, die ook in mijn klas zit. Als hij even later wakker wordt, komt hij naar me toe. ‘Mevrouw, ik kan echt niet meer. Ik moet elke maandag en dinsdag vroeg uit mijn bed om hier te zijn. Na school ga ik werken in de avond. Als ik naar stage moet de rest van de week, moet ik om zes uur opstaan. Vorige week hadden ze bij mijn weekendbaantje gevraagd of ik extra kon werken, omdat iemand ontslag had genomen. Dus ik dacht, ik wil best een keer invallen. Maar kijk wat ze hebben gedaan mevrouw! Ik moet de komende drie weken en ook afgelopen weekend elke zaterdag en zondag om zeven uur ‘s ochtends op mijn werk zijn. Ik heb afgelopen weekend amper geslapen en alleen maar gewerkt. Ik kan gewoon niet meer.’ Terwijl hij dit zegt, laat hij zijn werkrooster aan me zien. ‘Dat is heel heftig, ik doe het je niet na’, zeg ik. ‘Ik snap dat je moe bent… Let je wel een beetje op jezelf?’ ‘Zal ik doen juf! Maar vind het allemaal gewoon even niet zo leuk.’ Hij gaat weer zitten op zijn plek en heb er eigenlijk alleen maar meer bewondering voor hoe hard hij werkt en hoe goed hij het doet op school. Ik hoop dat dat uurtje slaap hem goed heeft gedaan.
Op dinsdagochtend mis ik de leerling die mij op zondagavond had geappt. Om negen uur zie ik een berichtje van haar binnenkomen. ‘Heb me gek verslapen. Ik ben nu onderweg naar school.’ De eerste twee uur hebben mijn leerlingen les van vakdocenten. Dus als ik haar zie voor de kleine pauze, geef ik aan dat ik het fijn vindt dat ze er is, maar dat ze vanmiddag wel een half uur moet nablijven. ‘Dat snap ik juf’, zegt ze.
Tijdens het nablijven kletsen we bij. Ze vertelt over haar weekendbaantje. Ik kom erachter dat dit in de winkelstraat dichtbij mijn huis is. Ook vertelt ze dat ze een indiensttredingsformulier moet inleveren met allerlei persoonsgegevens. Ik vraag of ze het formulier bij zich heeft. ‘Nee mevrouw, die ligt thuis, maar kunt u me misschien helpen met het invullen? Want ik begrijp het gewoon niet zo goed.’ Nadat ze naar huis is gegaan, stuurt ze me twee foto’s met de inhoud van het formulier. Ik lees het door en besluit haar een voicenote te sturen. In de voicenote leg ik haar stap voor stap uit, wat ze precies waar moet invullen en wat het allemaal betekent. Ook zeg ik: ‘Luister deze voicenote goed, zet hem steeds even op pauze en vul het gelijk in, dan weet je zeker dat je het goed doet.’ De voicenote bestaande uit twee delen, duren in totaal vijf minuten. Even later krijg ik een appje terug: ‘Heel erg bedankt top juffrouw ❤️🫶🏻’
Of ze nou een uur gemist heeft in de ochtend en een half uur moest nablijven, ze heeft haar tijd dubbel en dwars ingehaald en iets geleerd in de praktijk, dat haar absoluut verder gaat helpen.
