Geen categorie

‘Groen, met een beetje blauw en rood’

‘Mevrouw, u heeft echt een groot aura vandaag! Een groot blauw aura, een beetje onderwaterblauw, net als wat je ziet bij een vis…’ en hij doet een vis na. Mijn leerling kijkt mij serieus aan. ‘Ja man! Dat vind ik ook. Uw aura is echt groot.’ ‘Maar wat betekent dat dan?’ vraag ik. ‘Nou gewoon, u heeft altijd veel mensen om zich heen, u bent goed met mensen.’ ‘Oh, dat is dan wel heel positief’, zeg ik. ‘Ja dat is zeker positief!’ ‘Maar wat bedoel je dan met die kleur blauw?’ ‘Ja, gewoon rustig’, zegt mijn leerling. 

Ik vind het grappig dat hij dit zegt, want ook mijn vrienden associëren mij vaak met de kleur blauw en ik heb niet voor niets mijn eigen kat ook Blue genoemd. ‘Het moest gewoon zo zijn’, denk ik bij mezelf. 

Wanneer ik na de middagpauze terugkom in mijn klas, zegt mijn aura lezende leerling: ‘Mevrouw, uw aurakleuren zijn een beetje veranderd. Het is nu groen, met een beetje blauw en rood. Groen voor de natuur en rood als voor rozen en liefde.’ Ik vat dit op als een compliment. ‘Ben je hier eigenlijk veel mee bezig?’ vraag ik. ‘Nou niet echt,’ zegt mijn leerling, ‘maar ik kreeg laatst wel een Boeddha. Ik ging een beetje googelen enzo en toen las ik dat dat ongeluk brengt.’ ‘Ongeluk?’ zeg ik, ‘Volgens mij is het zo dat als je een Boeddha krijgt, dat het dan juist geluk en voorspoed brengt. Dus dat is alleen maar heel mooi als je er eentje van iemand anders hebt gekregen.’ ‘Ohja, dan wel ja’, reageert mijn leerling, ‘dan maar hopen dat het dan ook echt zo is. Zou leuk zijn.’ ‘Mevrouw, ik begrijp echt niks van mensen die geloven in het Boeddhisme en het Hindoeïsme, al die goden…. Weet je, in mijn geloof is het gewoon gemakkelijk, Allah is de God en je hebt de profeten.’ ‘Ja, is leuk hè, ik ben Christelijk, maar eigenlijk is dat gewoon hetzelfde.’ En er volgt een gesprek van vijfenveertig minuten wat de leerlingen helemaal zelf leiden. Het gaat over de overeenkomsten tussen de Koran en de Bijbel en dat eigenlijk de basis, het eerste testament hetzelfde is. 

‘Mevrouw, gelooft u eigenlijk in iets?’ ‘Nee, ik ben niet gelovig opgevoed, maar ik vind de boodschappen uit de verschillende geloven wel heel mooi, daar zit altijd een kern van waarheid in, en daar geloof ik dan weer wel in.’ Mijn leerlingen oordelen hier niet over en het gesprek vervolgt en gaat verder over de Ramadan. Een groot aantal van mijn leerlingen vast op dit moment. Een van mijn leerlingen zegt: ‘Weet je wat ik vervelend vind, als mensen zich niet aan de regels van het geloof houden en dan bedoel ik vooral dat ze zich bezighouden met slechte dingen.’ Hij benoemt dat hij weet van bepaalde leerlingen op school dat zij ‘slechte’ dingen doen, dat ze vapen of zich bezighouden met seks of andere leerlingen exposen op social media. ‘Ik vind het dan vooral lastig om te zien als ze dan met hun ouders zijn. Die ouders hebben goede bedoelingen en voeden hun kind goed op. Ik denk dan: Je moest eens weten wat je eigen kind achter jouw rug om doet! Dat hoort gewoon niet zo, iedereen mag fouten maken, dat doe ik zelf ook wel eens, maar je moet wel je fouten bekennen. En zeker tijdens een heilige maand als de Ramadan.’ De hele klas luistert in stilte naar hem en knikken instemmend. Dan vervolgt hij, huilend en met tranen in zijn ogen. ‘Mevrouw het raakt mij gewoon als mensen hier misbruik van maken, er zijn zoveel mensen, in Gaza, in Sudan en in Congo die het zoveel slechter hebben. Zij zitten in oorlog en zonder eten en zij willen graag meedoen met het vasten en de heilige maand, maar kunnen niet meedoen.’ 

Het is een heel mooi, waardevol en open gesprek. De leerlingen stellen zich kwetsbaar op en stellen elkaar goede vragen. Dit zijn echt de momenten dat ik zo trots ben op mijn klas. Ze blijven stappen maken op sociaal-emotioneel vlak, kunnen beter met elkaar in gesprek en leren elkaar steeds beter te begrijpen. 

Als ik de volgende dag weer op school ben hoor ik: ‘Mevrouw ik weet het even niet met uw aura vandaag…’ En later op de middag: ‘Mevrouw ik weet het, het is groen met paars en oranje…’ Een ding is zeker, mijn leerlingen durven steeds meer zichzelf te zijn en daar geniet ik heel erg van. 

Geef een reactie

Ontdek meer van Dream & Create by Marjolein

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder