Het werken in het praktijkonderwijs is zo leuk, omdat de leerlingen vooral altijd erg eerlijk en recht voor z’n raap zijn en letterlijk alles zeggen wat ze denken. Dit is wat er een aantal weken geleden gebeurde na schooltijd…
‘Hoi mevrouw!’ hoor ik als ik in mijn klaslokaal zit. ‘Hoe gaat het met u?’ Twee leerlingen uit klas drie en vier, komen in het lokaal zitten. ‘Eigenlijk wilden we iets aan u vragen, want we dachten misschien vindt u het leuk om een keer iets leuks met ons te gaan doen….’ ‘Iets leuks?’ vraag ik. ‘Ja we dachten gewoon een keertje gezellig wat gaan eten in het Zuiderpark ofzo.’ ‘Oh, dus jullie willen vragen of ik met jullie wil picknicken?’
‘Picknick?’ vraagt een van de leerlingen en hij begint hard te lachen. ‘Waarom lach je nou?’ vraag ik. ‘Ja, je weet toch, je hebt van die kleine busjes, waarop staat PicNic, maar ik begrijp nu dat u dat niet bedoelt.’ ‘Hahaha, nee dat bedoel ik niet. Tenzij jullie eerst boodschappen gaan bestellen bij PicNic, om vervolgens met mij te gaan picknicken’, zeg ik.
‘Maar waarom zouden jullie met mij willen picknicken?’ vraag ik. ‘Nou waarom niet? Is toch gezellig! Kunt u een beetje antwoorden doorgeven….’ ‘Antwoorden doorgeven? Antwoorden van wat?’ vraag ik. ‘Van de toetsen in de toetsweek…’ reageren ze beide tegelijk. ‘Net of jullie zoveel toetsen hebben’, zeg ik, ‘die heb je amper bij ons op school!’
Het valt me op dat de twee jongens best wel erg druk zijn. ‘Hoe kan het dat jullie zo druk zijn?’ vraag ik. ‘Ik was dit weekend jarig!’ zegt een van de twee jongens en hij laat zijn ID zien. Ik ben dit weekend vijftien geworden.’ ‘Ah wat leuk! Heb je nog wat leuks gedaan met je verjaardag?’ ‘Ja met m’n vriendin afgesproken, birthday sex weet je…’ ‘Oké too much information’, zeg ik. ‘Dat hoef ik allemaal niet te weten…’ ‘Nee hoor! Grapje! Mijn familie kwam en ik heb verder de hele dag GTA lopen spelen…’ ‘Oh, dus je hebt wel wat gedaan voor je verjaardag? Gelukkig maar!’ reageer ik.
Daarna stel ik de vraag: ‘Maar even serieus, wat doen jullie hier nog? Je bent allang vrij en jullie zijn nog op school.’ ‘Eigenlijk had ik een gele kaart gekregen en moest ik in gesprek met mijn mentor. Maar zij heeft nu een coachgesprek met een klasgenoot van me. Ik zei dat ik naar de wc ging en toen kwam ik u tegen!’ ‘Dus je was afgeleid en toen zat je opeens hier? Maar volgens mij, hoor jij je alsnog te melden bij je mentor.’ ‘Het is eigenlijk gewoon uw schuld dat ik daar nu niet ben’, zegt hij. ‘Ik vraag het jullie nog een keer, wat doen jullie eigenlijk hier?’ vraag ik. ‘U op date vragen!’ klinkt het in koor. Ik begin keihard te lachen. ‘Mij op date vragen?’ ‘Ja, dat is toch picknicken? Dan ga je gezellig op date!’ ‘Wauw’, reageer ik, ‘je gaat toch niet zomaar een docent op date vragen? Wat denken jullie wel niet!?’ Even ontstaat er een discussie over wie van beide heren mij nou eigenlijk echt op date wilde vragen. ‘Jij vraagt het toch, dan wil jij het toch?!’ gaat het over en weer. ‘Luister,’ zeg ik, ‘als jullie meisjes willen versieren, doe het dan op een goede manier alsjeblieft.’ ‘Normaal doe ik het ook anders mevrouw. Ik liep laatst in de stad, je weet toch en ik zeg tegen zo’n meid, mooie schoenen heb je….’, ‘Net of dat werkt…’ zegt zijn vriend naast hem.
‘Oké ik vind het wel weer mooi geweest’, zeg ik. ‘Maar mevrouw, hebben we nou een ja of een nee?’ ‘Volgens mij was ze wel duidelijk’, zegt zijn vriend. ‘Het is inderdaad een nee’, zeg ik. ‘Dus we zijn afgewezen?’ ‘Helaas…..’ reageer ik. ‘Misschien moet je het bij een andere docent proberen, maar bij mij werkt het niet.’ ‘Oh ik weet iets’, roept een van de twee. ‘We gaan naar die mevrouw van jaar twee. Misschien wil zij met ons op date.’ En voor ik het weet, sprinten ze mijn klaslokaal uit….
